วารสารวจนะ
Vacana Journal
ISSN 3088-2168 (Online)
School of Liberal Arts, Mae Fah Luang University

 

ผลการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการจัดการเรียนรู้ปรับได้เพื่อส่งเสริมการกำกับตนเองของนักศึกษาระดับปริญญาตรี

ทรงกลด จารุนนทรากุล, อุบลวรรณ ส่งเสริม

Abstract


บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและรายงานผลของความสามารถในการกำกับตนเองในการพัฒนาผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ จากการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการจัดการเรียนรู้ปรับได้ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว โดยการจัดการเรียนรู้แบบปรับได้ หมายถึง การจัดการเรียนรู้ที่ปรับเปลี่ยนเนื้อหา วิธีการ และกิจกรรมตามความแตกต่างระหว่างบุคคลของผู้เรียน เพื่อให้แต่ละคนสามารถเรียนรู้ได้เต็มศักยภาพอย่างเหมาะสมกับตนเอง ซึ่งผู้วิจัยได้ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้โดยเปิดโอกาสให้นักศึกษาเลือกวัตถุประสงค์โครงการของตนเอง วางแผน ดำเนินการ และประเมินผลตามบริบทเฉพาะของตน ภายใต้การสนับสนุนของผู้วิจัยในฐานะอาจารย์ผู้สอนที่มีบทบาทเป็นผู้อำนวยความสะดวก กลุ่มเป้าหมายคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการศึกษาพิเศษ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จำนวน 4 คน ที่ลงทะเบียนเรียนซ้ำในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2567 เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการกำกับตนเอง 2) แบบประเมินความสามารถในการกำกับตนเองของนักศึกษา และ 3) แบบวัดความพึงพอใจของนักศึกษา การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาสามารถกำกับตนเองได้ในระดับดี โดยมีความหลากหลายในแนวทาง เช่น การตั้งเป้าหมาย การวางแผน การประเมินตนเอง และการจัดการอารมณ์ ซึ่งมีความแตกต่างกันและแสดงถึงการตอบสนองต่อการเรียนรู้แบบปรับได้ในลักษณะเฉพาะตามบริบทของแต่ละบุคคล 2) ความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M=3.99, SD=0.83) ทั้งในด้านผู้สอน (M=4.20, SD=0.87) ผู้เรียน (M=4.06, SD=0.83) คุณภาพการจัดการเรียนรู้ (M=3.96, SD=0.68) และการวัดประเมินผล (M=3.69, SD=0.92)

 

Abstract
This research examined and report the effects of self-regulation abilities in enhancing the development of students with special educational needs through adaptive learning theory conducted by undergraduate students. It also aimed to investigate the satisfaction of undergraduate students toward the adaptive learning theory. Adaptive learning is an instructional approach that adjusts content, methods, and activities to match individual learner differences, allowing each student to learn effectively. In this study, students were encouraged to set their own project goals, plan, implement, and evaluate their work based on personal context, with the researcher acting as a learning facilitator. The target group consisted of four undergraduate students majoring in Special Education, Faculty of Education, Chiang Mai University, who were repeating the course in the second semester of the 2024 academic year. The research instruments included an instructional plan to promote self-regulation, self-regulation assessment forms for students, and a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean and standard deviation. The findings revealed that students demonstrated a good level of self-regulation, employing diverse strategies such as goal setting, planning, self-monitoring, self-evaluation, and emotional regulation. The manifestation of these strategies differed among individuals, reflecting personalized responses to the adaptive learning process shaped by their distinct contexts and learning backgrounds. Their overall satisfaction with the adaptive learning approach was high (M = 3.99, SD = 0.83). When examined in specific areas, satisfaction was also high across all dimensions: instructors (M = 4.20, SD = 0.87), learners (M = 4.06, SD = 0.83), instructional quality (M = 3.96, SD = 0.68), and assessment and evaluation (M = 3.69, SD = 0.92).


Keywords


ทฤษฎีการจัดการเรียนรู้ปรับได้; การกำกับตนเอง; นักศึกษาระดับปริญญาตรี

Full Text:

PDF

References


กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553). โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2560–2564).กระทรวงศึกษาธิการ.

เบญจวรรณ ดั่นประดิษฐ์ และสุปาณี สนธิรัตน์. (2558). การกำกับตนเอง ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค แรงจูงใจภายใน และความสำเร็จในการเรียนของนิสิตชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 41(1), 121-134. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku/article/view/131405

วิจารย์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. ส.เจริญการพิมพ์

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2564). การเรียนรู้ปรับได้. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ศิวพร กลับผดุง. (2560). การเรียนรู้แบบปรับเหมาะผ่านเว็บเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการคำนวณและความคงทนในการเรียนรู้ของเด็กที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์]. PSU Knowledge Bank. http://kb.psu.ac.th/psukb/handle/ 2016/11343

สาลินี จงใจสุรธรรม, นำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล และวินัย ดำสุวรรณ. (2558). กลวิธีการกำกับตนเองในการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 7(1), 15-26. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JBSD/article/view/29915

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2560). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 (TQF: HEd). สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา, กระทรวงศึกษาธิการ.

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.

Durlach, P. J., & Lesgold, A. M. (Eds.). (2012). Adaptive technologies for training and education. Cambridge University Press.

Gligorea, I., Cioca, M., Oancea, R., Gorski, A.-T., Gorski, H., & Tudorache, P. (2023). Adaptive learning using artificial intelligence in e-learning: A literature review. Education Sciences, 13(12), Article 1216. https://doi.org/10.3390/educsci13121216

Kurt, S. (2023, October 8). Self-regulated learning: What it is, why it is important and strategies for implementing It. Educational Technology. https://educationaltechnology.net/self-regulated-learning-what-it-is-why-it-is-important-and-strategies-for-implementing-it/

Panadero, E. (2017). A review of self-regulated learning: Six models and four directions for research. Frontiers in Psychology, 8, Article 422. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.00422

Pashler, H., McDaniel, M., Rohrer, D., & Bjork, R. (2009). Learning styles: Concepts and evidence. Psychological Science in the Public Interest, 9(3), 105–119. https://doi.org/10.1111/j.1539-6053.2009.01038.x

Pintrinch, P. R. (1999). The role of motivation in promoting and sustaining self-regulated learning. International Journal of Educational Research, 31(6), 459-470. https://doi.org/ 10.1016/S0883-0355(99)00015-4

Rachmad, Y. E. (2022). Adaptive learning theory. La Paz Costanera Publications. https://doi.org/10.17605/osf.io/vfz38

Schunk, D. H., & Ertmer, P. A. (2000). Self-regulation and academic learning: Self-efficacy enhancing interventions. In M. Boekarts, P. R. Pintrich & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 631–649). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50048-2

Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self regulated academic learning. Journal of Education Psychology, 81(3), 329-339. https://doi.org/10.1037/0022-0663.81.3.329

Zimmerman, B. J. (2000). Attaining self-regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13–39). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-012109890-2/50031-7

Zimmerman, B. J., & Moylan, A. R. (2009). Self-regulation: Where metacognition and motivation intersect. In D. J. Hacker, J. Dunlosky & A. C. Graesser (Eds.), Handbook of metacognition in education (pp. 299–315). Routledge.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


User
Notifications
Journal Content

Browse
Font Size